در حسرت سلامی خوشبو

در حسرت سلامی خوشبو ­­­­آیا می‌دانید برای اینکه دهانتان بوی بد ندهد،چه باید بکنید؟ براساس دیده ها و شنیده ها هیچ چیز به این اندازه عذاب آور نیست که آدم، همکار و دوستی داشته باشد که دهانش بوی بد بدهد. آقای عطری بر خلاف نامش دچار همین مشکل است. البته خودش خبر ندارد و نمی‌تواند بفهمد چرا وقتی وارد اتاق کارش در اداره می‌شود، همکاران با فاصله مشخصی از او سلام می‌کنند. حالا بگذریم از مسافرین تاکسی که گاهی بینی خود را می‌گیرند. بوی بد دهان که پزشکان آن را به نام هالیتوز می‌شناسند، مشکلی آزار دهنده و دردسرآفرین است و اغلب به دلیل اینکه خود فرد از آن اطلاع ندارد. سر پوشیده باقی می‌ماند و ممکن است حتی باعث بروز تاثیرات ناگوار در روابط اجتماعی و خانوادگی شود. اگرشما هم مانند آقای عطری از این مشکل در عذاب هستید مقاله این هفته را بخوانید. خوشبختانه بوی بد دهان قابل درمان است وبا رفع علل بروز آن می‌توان تا حد زیادی آ ن را برطرف کرد. بوی بد دهان بر خلاف نظر برخی مردم تنها به خاطر خوردن سیر وپیاز نیست. بوی بد دهان ممکن است مقطعی باشد؛ به خصوص بوهایی که صبح موقع بیدار شدن از خواب به مشام می‌رسد و بعد از خوردن صبحانه و مسواک زدن برطرف می‌شود. این بوی صبحگاهی طبیعی است؛ کاهش ترشح بزاق در طول شب و عدم فعالیت دهان، محیط را برای فعالیت میکرو ارگانیسم‌ها فراهم می‌کند. این بو بعد از خوردن یک وعده غذا، رفع می‌شود. پس در صورتی که صبح صبحانه نخورده اید، مواظب صحبت کردن خود باشید. بوی بد دهان به علت خشکی دهان در اثر کاهش ترشح بزاق نیز ایجاد می‌شود. این بیماری در اثر مصرف داروهای مختلف (آنتی هیستامین ها، آمفتامین ها، آرام بخش ها، فنوتیازین ها)، مشکلات غدد بزاقی یا تنفس مداوم از راه دهان ایجاد می‌شود؛ البته کمبود ویتامین هایی مانند A یا B12 و کمبود موادی چون آهن یا روی نیز ممکن است سبب خشکی دهان شود. گوشت بدتر از سبزی دوران قاعدگی در خانم ها نیز به این عارضه دامن می‌زند. دوران قاعدگی با افزایش میکروب های بزاق و همچنین افزایش 300 درصدی ترکیبات سولفوردار همراه است که در نتیجه بوی بد دهان را به دنبال دارد. در حاملگی، یائسگی و بلوغ نیز به دلیل تغییرات هورمونی، بوی بد دهان وجود دارد. در زمان گرسنگی نیز به علت فساد شیره پانکراس، بوی بد دهان وجود دارد که با مسواک زدن هم از بین نمی‌رود. فرآورده های گوشتی که پروتئین زیاد دارند نیز به علت تولید مواد سولفوردار باعث بدبو شدن دهان می‌شوند. در افراد مسن بوی بد هان به سبب تغییرات متابولیک و سایر علل نظیر کم آبی بدن، کاهش مقاومت به عفونت و کاهش اشتهاست. در حالت خستگی و ضعف که بدن نمی‌تواند محصولات زائد را با سرعتی بیش از سرعت تولید آنها دفع کند، نیز امکان بدبو شدن دهان وجود دارد. معمولا افرادی که دهانشان بو می‌دهد، خیلی متوجه این موضوع نمی‌شوند چون گیرنده‌های بویایی خیلی سریع خسته می‌شوند. این گیرنده ها حدود یک ثانیه پس از تحریک به میزان 50 درصد با محیط سازگاری می‌یابند وسپس با سرعت کمتری به سازگاری خود ادامه می‌دهند. از کجا بدانیم؟ روش های غیر مستقیمی وجود دارد که شما به کمک آنها می‌توانید تا حدی از بوی دهان خود آگاه شوید. روش اول این است که مچ دست تان را با بزاقتان مرطوب کنید و حدود 5 ثانیه صبر کنید تا بزاق تقریبا خشک شود سپس آن را بو کنید؛ آنچه به مشام می‌رسد تا حدی بیانگر بوی ناحیه نوک زبان شماست. برای آگاهی از بوی قسمت عقبی زبانتان می‌توانید قاشقی را روی قسمت عقب زبان (نزدیک به گلو) بکشید. روی قاشق لایه ای از ماده ای سفید رنگ مشاهده می شود، آن را بو کنید؛ آنچه حس می‌کنید، بوی ناحیه عقبی دهان و زبان شماست. دندان؛ اولین متهم در صورتی که متوجه شدید دهانتان بو می‌دهد، درمان اولیه در این مرحله مراجعه به دندانپزشک ومشورت با اوست. این درمان می‌تواند شامل جرم گیری، آموزش صحیح مسواک زدن و استفاده روزانه از نخ دندان و ترمیم دندان های پوسیده باشد. در صورت اطمینان از ناحیه دهان و دندان اگرمشکل بوی بد دهان رفع نشد، حتما باید به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید چون بعضی از این عارضه‌ها نیز باعث این عارضه می‌شوند که می‌توان به چرک و تورم لوزه ها،مجاری تنفسی بینی، عفونت سینوس هاو بیماری های مختلف ذستگاه گوارش اشاره کرد. اما در اکثر موارد بوی بد دهان ناشی از عوامل موضعی است که با رعایت راهکارهای زیر به راحتی برطرف می‌شود: مسواک بزن، آب بخور اولین قدم برای درمان، رعایت بهداشت دهان شامل مسواک زدن و استفاده از نخ دندان است. مسواک زدن دندن ها و زبان، ترکیبات سولفوردار را برای مدت یک ساعت به میزان 70 تا 80 درصد کاهش می‌دهد. زبان یکی از جایگاه های اصلی میکروب ها در دهان است و ماده سفید موجود در قسمت عقبی زبان یکی از دلایل ایجاد بوی بد است. تمیز کردن این قسمت(مسواک زدن زبان) که مملو از باکتری ها و مواد زائد حاصل از تغذیه آنهاست، کمک شایانی به کاهش بوی بد دهان خواهد کرد. در ضمن استفاده از نخ دندان، نه تنها خرده های غذا را از لابه لای دندان ها پاک می‌کند بلکه به تحکیم لثه ها و جلوگیری از برز بیماری های مختلف دندان نیز کمک می‌کند. بیمارانی که به سبب خشکی دهان، دهان بدبویی دارند می‌توانند از آدامس های بدون قند استفاده کنند.نوشیدن 6 تا 8 لیوان آب در روز و خوردن موادی مانند آلو و آلوچه نیز تاثیر زیادی در تحریک و ترشح بزاق دهان دارد. غرغره کرده با دهان شویه نیز به طور موقت باعث کاهش این عارضه می‌شود. پس بهتر است که استفاده از دهان شویه- به خصوص دهان شویه های گیاهی یا آنهایی کاه حاوی کلرهکزیدین هستند- را در دستور کار روزانه بهداشتی خود قرار دهید. به طور کلی جهت کاهش بوی دهان باید از سیگار کشیدن، نوشیدن نوشابه‌های بودار، خوردن غذاهای با ادویه زیاد، غذاهای گوشتی زیاد، غذاهای معطر شده با سیر و پیاز، افراط در مصرف مواد چربی دار(مخصوصا کره و روغن های مختلف) اجتناب شود؛ در حالی که خوردن میوه های تازه و سبزیجات و به طور کلی رژیم غذایی غنی از فیبر ارجحیت دارد؛ همین طور نوشیدن آب زیاد نیز در کاهش بوی بد تاثیر بسزایی دارد.

نکته هایی برای سلامتی دندانها

نکته هایی برای سلامتی دندانها برای یک لبخندی زیبا غذا بخورید: تغییرات ساده در رژیم غذایی برای سلامتی دندانها. شما مسواک می‌زنید، نخ دندان می‌کنید، به مطب دندان پزشک می‌روید، اما آیا در موقع غذا خوردن به فکر دندانهایتان هستید؟ ما همه می‌دانیم تغذیه سالم کمک می‌کند یک بدن سالم داشته باشیم، بنابراین تغذیه عالی روی سلامتی دندانها و لثه ها هم تأثیر دارد. و تنها موارد مشکوک شکر و شکلات و ... نیستند، بلکه در بعضی موارد غذاهایی کاملاً سالم هم باعث پوسیدگی در دندانها می‌شود و بعضی از غذاها هم از پوسیدگی و بیماریهای لثه و حتی بوی بد دهان جلوگیری می‌کنند. در اینجا چگونگی مناسب کردن تغذیه شما برای سلامت بهینه دندانها و لثه ها آورده شده است. کربوهیدراتها را مابین صرف غذا میل کنید. یک مشت چیپس و یا حتی یک تکه نان باگت می‌تواند به دندانها و لثه های شما همانند یک شیرینی و یا شکلات آسیب برساند. تمام کربوهیدراتها به شکرهای ساده تبدیل می‌شوند که آنها نیز نهایتاً توسط باکتریها به پلاکهایی تبدیل می‌شوند که اولین علت پوسیدگی و بیماری های لثه می‌باشد. غذاهای با اساس کربوهیدراتی مثل نانها و بیسکویتی وقتی جویده می‌شوند بافتی چسبناک پیدا می‌کنند که ما بین دندانها و زیر لثه گیر می‌کنند. جائیکه باکتریها در آنجا انباشته می‌شوند. کربوهیدراتها را مابین صرف غذا میل کنید، زیرا در موقع صرف غذا مقدار زیادی بزاق ایجاد می‌شود که کمک می‌کند که ذره های غذا از دندانها جدا شود. چای بنوشید. چای سبز و سیاه ترکیباتی دارند که از چسبیدن مواد غذایی در دندانهای شما جلوگیری می‌کند و شانس شما را در پوسیدگی و بیماری های لثه کم می‌کند. چای حتی بوی بد دهان را کاهش می‌دهد زیرا از رشد باکتری هایی که موجب بوی بد دهان می‌شوند جلوگیری می‌کند. بسیاری از چایها حاوی فلوراید می‌باشند که از مینای دندان در مقابل پوسیدگی محافظت می‌کنند. جرعه جرعه بنوشید. بیشتر لیمونادها و نوشیدنیهای گاز دار و آب میوه ها شامل اسیدهایی چون اسید سیتریک و اسید فسفریک می‌باشند که می‌توانند دندان را بیاسایند، حتی اگر بدون شکر و یا رژیمی باشند. مزه مزه کردن نوشابه های اسیدی تماس آنها را با دندانها کم می‌کند در نتیجه از مینای دندانها حفاظات می‌شود. افزایش دریافتی ویتامین C. ویتامین C سیمانی است که همه سلولهای شما را نگه می‌دارد. و فقط برای پوست مفید نیست بلکه برای سلامتی لثه ها بسیار مفید است. افرادی که کمتر از 50 میلی گرم در روز ویتامین C دریافت کرده باشند 25% بیشتر از افرادی که 180 میلی گرم یا بیشتر روزانه مصرف کرده اند به بیماری لثه دچار می‌شوند.(معادل یک پرتغال و یا 220 گرم آب پرتغال). روزانه 800 میلی گرم کلسیم بخورید. کلسیم در غذاهایی مانند پنیر، شیر و ماست موجود است. 99% از کلسیم بدن شما در دندانها و استخوانها می‌باشد. کلسیم حفره های استخوان فک و دندانها را سالم نگه می‌دارد. برای زنان جوانتر از 50 سال روزانه 1000 میلی گرم و برای سنهای بالاتر 1200 میلی گرم مصرف کلسیم ضروری است.

مراقبت از پاها

مراقبت از پاها چرا باید از پاها مراقبت کرد ؟ ما روی پای خود می‌ایستیم .به کمک پاهاست که تعادل خود را حفظ می‌کنیم و راه می‌رویم . پاها هستند که وزن بدن را تحمل می‌کنند . * بسیاری از مواقع خستگی و ناراحتی ما به دلیل وجود مشکل در پاهاست . * بروز یکسری مشکلات در پاها شایع است ، مثل - خشکی پوست پا - ترک خوردن پاشنه پا - شکسته شدن ناخن های پا - عفونت قارچی در لای انگشتان پا * پاها بیشتر از سایر قسمتهای بدن در معرض خطر آسیب و حادثه هستند. *زخم ها و جراحت های پا بخصوص در ناحیه کف پا ، دیرتر از سایر نقاط بدن خوب می شود . بنابراین لازم است از پاها بیشتر مراقبت کنیم . برای مراقبت از پاها چه باید کرد ؟ نظافت پاها 1- شستشوی پاها : هر روز پاها بخصوص لای انگشتان پا را با آب ولرم بشویید. 2- کوتاه کردن ناخن ها : وقتی ناخن ها نرم باشند ،کوتاه کردن آنها آسان تر است.برای این کار می‌توانید قبل از کوتاه کردن ناخن ها ، بمدت 20 تا 30 دقیقه پاها را در یک ظرف آب گرم قرار دهید و یا بعد از حمام کردن ناخن ها را کوتاه کنید. هنگام کوتاه کردن ناخن های پا دقت کنید :  * لبه ناخن ها را گرد نکنید و بگذارید بشکل صاف بمانند . * ناخن ها را خیلی از ته کوتاه نکنید ، زیرا باعث زخم شدن ناخن می‌شود. 3 - چرب کردن پاها: بعد از شستشوی پاها بهتر است با استفاده از وازلین یا سایر کرمهای نرم کننده ، پوست پا و بخصوص پاشنه پا را چرب کنید.   پوشش پاها 1-جوراب: جوراب های نخی بپوشید . کش جوراب نباید سفت باشد و بهتر است ساق آن بالاتر از برآمدگی مچ پا قرار گیرد. 2- کفش :کفشی بپوشید که پاهای شما را محافظت بکند و از سر خوردن و افتادن جلوگیری کند . کفشی مناسب است که: * پا در آن راحت باشد ، بین نوک انگشت بزرگ پا و نوک کفش ، حدود یک سانتیمتر فاصله باشد . * رویه کفش تمام عرض پا را بپوشاند ، اما به پا فشار نیاورد . * پاشنه کفش پهن بوده و بلندی آن پیش از 3 سانتیمتر نباشد . * پا در آن عرق نکند ، مثل کفشهای چرمی و یآ گیوه های نخی * کف آن لیز نباشد . 3- دمپایی : یکی از حوادث شایع در منزل ، فرو رفتن اجسام نوک تیز یا برنده در کف پا است ؛ که می‌تواند موجب زخم یا سوراخ شدن کف پا شود بنابراین بهتر است که در منزل و روی فرش نیز دمپایی بپوشید .دمپایی باید کاملا اندازه پا باشد .با پوشیدن دمپایی های گشاد و یا دمپایی های کوچک که پا بطور کامل در آن قرار نمی‌گیرد ، احتمال زمین خوردن بیشتر می‌شود . دمپایی های انگشتی بخوبی پارا محافظت نمی کند و مناسب نیستند . همچنین دمپایی ابری روی سرامیک ، کاشی ویا سنگ بخصوص اگر سطح زمین خیس باشد ، بسیار لیز و خطرناک است و باید از پوشیدن آنها اجتناب کرد. ماساژ پاها  در هنگام استراحت پاها را ماساژ دهید . این کار به افزایش جریان خون و کاهش ورم پاها کمک می‌کند و خستگی پا را از بین می‌برد . برای انجام ماساژ پاها ، روی یک صندلی کوتاه بشینید و تمتم قسمت های کف پا، رویه پا ، پاشنه پا و انگشتان پا را به آرامی ماساژ دهید .  توجه : * در صورت بروز برآمدگی های گوشتی و میخچه در پا ، از دست کاری آنها خودداری کرده و برای درمان به پزشک مراجعه کنید . این برآمدگی ها ، به علت فشار کفش ایجاد می‌شوند . حتی پس از درمان میخچه توسط پزشک چنانچه کفش شما مناسب نباشد دوباره میخچه ایجاد خواهد شد .بنابراین بهترین کار انتخاب کفش مناسب است . * گاهی تغییراتی که در پاها ایجاد می‌شود به دلیل سایر بیماریهاست . بعنوان مثال ورم پاها ، زخمی که خودبخود بوجود آمده و یا زخمی که خوب نمی‌شود ، می‌تواند نشانه بیماری در سایر نقاط بدن باشد. پس در صورت مشاهده این تغییرات به پزشک مراجعه نمایید.