طرز مراقبت از موهای رنگ شده

بعضی خانم‌ها موهای بسیار تیره خود را با هزار ترفند و چند بار دکلره‌کردن به بلوند روشن می‌رسانند. نمی‌خواهیم با شما راجع به اینکه چرا این کار را به قیمت صدمه‌زدن به موهای‌تان (و البته صدمه به جیب‌تان!) انجام داده‌اید، صحبت کنیم. بلکه روی سخن ما با آن دسته از خانم‌هاست که زود دلزده می‌شوند و تصمیم می‌گیرند دوباره موهایشان را رنگ کنند. برای آگاهی شما از مراقبت‌ موهای آسیب‌دیده و اینکه بهترین فاصله زمانی برای رنگ‌کردن دوباره موها چیست، گفتگویی با خانم دکتر منصوری، متخصص پوست و زیبایی و استاد دانشگاه تهران داشته‌ایم که پیش از هر اقدامی توصیه می‌کنم آن را بخوانید. ­خانم‌هایی که از رنگ‌ موهایشان خسته می‌شوند ترجیحا با چه فاصله‌ای می‌توانند اقدام به تغییر رنگ آن بکنند؟ پیش از آن اجازه بدهید به این دسته از افراد بگویم، اگر مطمئن نیستید فلان رنگ با چهره شما مناسب است، بهتر است از رنگ‌های موقتی استفاده کنید. این نوع رنگ نمی‌تواند تغییرات شدیدی در رنگ موها ایجاد کند و بهترین راه امتحان یک رنگ، نوع موقت آن است که به آسانی با یک بار شامپوزدن از بین می‌رود و یا از رنگ موهای نوع نیمه‌دایمی که عمر بیشتری از موقت دارند استفاده کنند که با چهار پنج بار شامپوزدن از بین می‌روند. مصرف آنها نیز ساده است و طبیعی به نظر می‌رسند و فانتزی بودن نوع موقت را ندارند. این رنگ‌ها حاوی رنگ آلی هستند و احتیاجی به فاکتور اکسیدکننده یا اکسیدان ندارند. ولی بیشتر خانم‌ها از رنگ‌های دایمی اکسیدان استفاده می‌کنند و چون اغلب تمایل دارند با بی‌رنگ‌کردن موها، به روشن‌ شدن آن کمک کنند. بله، اما این رنگ‌ها نباید کمتر از سه هفته و ترجیحا چهار هفته فاصله دوباره استفاه شوند، چرا که موها 8 تا 12 میلی‌متر در ماه رشد می‌کنند و فواصل رنگ‌کردن دوباره باید طوری باشد که موهای جدید را بپوشانید. استفاده بیش از حد رنگ‌های اکسیدان به خصوص بی‌رنگ‌کننده سبب ایجاد شکنندگی و صدمه به موها می‌شود. توصیه می‌کنم از تغییردادن مکرر و متنوع رنگ موهایتان به خصوص در منزل خودداری کنید چون یک آرایشگر حرفه‌ای برای ایجاد چنین تغییراتی بهتر است. بعضی از خانم‌ها از رنگی که روی موهای خود دارند تا رنگی که انتخاب می‌کنند، فاصله زیادی است و آرایشگر مجبور می‌شود چند بار موها را بی‌رنگ کند تا از تیره به بلوند روشن برسد برای جبران چنین صدمه‌ای به موها چه باید کرد؟ در موقع بی‌رنگ‌کردن نباید به دفعات زیاد و بیش از یک بار در ماه موها را بی‌رنگ کنید. موهای بی‌رنگ شده را باید همیشه بعد از شامپوزدن با نرم‌کننده بشویید تا از درهم‌رفتگی آنها و صدمات فیزیکی کم شود. برای برس‌کردن موها شانه‌هایی که فاصله دندانه‌های فشرده دارند، به کار نبرید و اگر هم از سشوار استفاده می‌کنید حتما حرارت ملایم باشد. برای کسانی که خیلی موهای‌شان بی‌رنگ شده نباید از محصولات فرکننده یا صاف‌کننده استفاده کرد.  چرا به شامپوهای تقویت‌کننده اشاره نکردید؟ تصور نکنید شامپوهایی که به‌عنوان تقویتی معروف‌‌اند شامپوی بهتری هستند. به دلیل اینکه مصرف‌کنندگان درباره شامپوها خیلی حساس‌اند و مرتب نوع و مارک شامپوی خود را عوض می‌کنند بازار عرضه شامپوها از رقابت بالایی برخوردار است وگرنه ترکیبات عسل و عصاره گیاهان و یا آلوورا به‌عنوان برترین شامپو، شواهد علمی ندارند و همه می‌دانیم موها بافت مرده هستند و قابل تغذیه کردن نخواهند بود. تنها چیزی که در انتخاب شامپوها برای موهای صدمه دیده باید دقت کنید PH آن است که بهتر است خنثی و یا کمی اسیدی باشد که کمتر موجب بادکردن موها و سخت‌ترشدن لایه خارجی کوتیکول شده و این وضعیت برای موهای صدمه‌دیده مفید است. درباره نرم‌کننده‌ها چطور؟ توصیه می‌کنم که حتما بعد از شامپوکردن موها، از نرم‌کننده استفاده کنید، چون سبب درخشندگی و نرم‌کردن موهای صدمه دیده می‌شود و روی تار موها یک لایه نازک پوشانده می‌شود که زبری لایه خارجی صدمه دیده مو گرفته شود. چون آسیب‌های ناشی از رنگ کردن موها، سطح خارجی را آسیب‌زده و لایه خارجی مو نمایان می‌شود و سبب بروز موخوره می‌شود. کسانی که به شدت موهایشان آسیب‌دیده بهتر است پیش از آبکشی 15 دقیقه نرم‌کننده را روی موها نگه دارند. در هنگام خرید نرم کننده برای موها به چه ترکیباتی در آنها دقت کنیم؟ نرم‌کننده هم درست مانند شامپوها، نوع بهترین ندارند. بر اساس غلظت به کار رفته در نرم‌کننده‌ها و حتی دیگر محصولات آرایشی فهرستی از بالا به پایین روی آنها دیده می‌شود. اغلب نرم‌کننده‌ها حاوی یک نوع یا بیشتر چربی مصنوعی یا طبیعی برای چرب کردن موها، کاهش درهم‌ رفتگی و جلوگیری از دست دادن رطوبت موها هستند. در بعضی نرم‌کننده‌ها به خصوص آنهایی که برای موهای آسیب دیده‌اند، از پروتئین‌ها استفاده می‌شود چون پروتئین‌ها به ساقه مو می‌چسبند و جاهای خالی را صاف و یکدست می‌کنند. انتهای ریش‌ریش شده موها را به طور موقتی می‌پوشانند. این پروتئین‌ها از گیاهان دریایی، ترکیبات غذایی و یا نوع هیدرولیز شده حیوانی هستند. یکی دیگر از ترکیبات مهم نرم‌کننده‌ها، ترکیبات چهارگانه آمونیوم هستند که موجب وصل شدن نرم‌کننده به موها می‌شود و الکتریسیته ساکن را از بین می‌برد تا موها پراکنده نشوند. بقیه ترکیبات موجود در نرم‌کننده‌ها در اعمال اثر اصلی آن نقش ندارند و مخصوص ظاهر و قوام یا رایحه آن هستند. انواع نرم‌کننده‌ها، هیچ مزیت خاصی ندارند چرا که همه این ترکیبات مانند چربی‌ها یا پروتئین‌ها اعمال اثر می‌کنند. پروتئین‌ها به دلیل چسبیدن به ساقه‌مو و پر کردن سطح صدمه دیده آن مفید است و پروتئینی بودن جنس مو توجیه کننده مفید بودن اثر پروتئین‌های موجود در نرم‌کننده‌ها نیست و همه نرم‌کننده‌ها به خاطر پوششی که دور مو ایجاد می‌کنند موجب ضخیم شدن موها می‌شوند.

راحتی یا مد ؟ کفش های ناراحت زنانه !

از سدهها پیش که نیاکان ما برای اولین بار خود را با بافه علفها و پوست حیوانات پوشاندند تا هنگام راه رفتن روی زمین ناهموار آنها را محافظت کنند، تا به امروز که کارکرد با مد در تضاد افتاده است، کفشها برای راه رفتن، دویدن، پیادهروی و حتا رقص ساخته شدهاند. از دمپاییهای ساخته شده از پوست کروکودیل و چکمههای کابویی گرفته تا آخرین مد کفشها که امروزه در خیابانهای شهرها دیده می شوند، همه بیشتر برای آن هستند تا موقعیت صاحبشان را فاش سازند نه آن که راحت باشند. در میان کفشهای زنانه، مد حقیقتاً بر کارکرد پیروز شده است. با نزدیکی ماههای تابستان، صندلهای رنگین، کفشهای لای انگشتی، نوک تیز، پاشنه بلند و تخت صاف پیادهروها را اشغال میکنند. یکی از مدترین کفشهای این فصل کفش موسوم به "تریبوت" – با یک پاشنه متزلزل 5/5 اینچی – است. این کفشهای اغلب دردآور که برای تناسب با بقیه لباس انتخاب می شوند و بیشتر روی قوزک پا، زانو و پشت فشار وارد میآورند و نه کف پا، از جمله عواملی هستند که در هزینه سالانه 5/3 میلیون دلاری جراحی پا، یعنی معادل 15 میلیون ساعت کار در ایالات متحده نقش دارند. کارشناسان در مورد آن چه که پزشکان "کفشهای دردآور" مینامند، هشدار میدهند؛ این"کفشهای پنجه باریک، کفشهای پاشنه باریک و کفشهای پاشنه بلند" طبق گفتهی سایت "جامعه ارتوپدی پا و قوزک آمریکا" از جمله کفشهای دردآور محسوب میشوند، زیرا "موجب جمع شدن پنجه پا و افزایش فشار میگردند، که میتواند به "انحنای پنجه پا" یا "بیرون زدگی استخوان" منجر شوند. طبق مقالهای منتشره در ژورنال "انجمن ارتوپدی شمالی"، زمانی که بشر پا برهنه راه میرفت، "جوامع کمتر دچار بیماریهای دفرمه شدن پا و درد" بودند. اولین کفشهایی که ساخته شدند، صندلهایی به شکل پا بودند. امروزه، علیرغم افزایش شواهد مربوط به صدمات ناشی از کفش نامناسب، زنان پنجه پای خود را میچلانند تا پاهایشان را در این کفشهای نوک تیز بسیار رایج جای دهند و قوانین "جراحی ارتوپدی آکادمی آمریکا" - نباید بیش از سه ساعت در روز کفشهای پاشنه سه اینچی را پوشید – را زیر پا می گذارند. به گفته کلینیک مایو، پوشیدن کفشهای پاشنه بلند باعث میشود تا پا به جلو بلغزد و "وزن بدن بر پنجه پا وارد آید که موجب فشار غیر طبیعی بر جلوی پا شده و بدن را از محور طبیعی خود خارج میکند". به گفته همین منبع، پاشنههای بلند موجب فرسودگی یا صدمه ماهیچههای ساق پا، آرتروز زانو و درد کمر می شود. متخصصان پا اغلب به بیماران توصیه میکنند: «کفشهای راحت، باید پنجهای گرد داشته باشند، نرم باشند و قوس پا را پر کنند.» اما وقتی که نوبت به انتخاب کفش مناسب میرسد، اغلب زنان از امکان انتخاب کمتری نسبت به مردان برخوردارند. در نتیجه، زنان بیشتر در خطر بیماریهای ناشی از کفش قرار دارند که علت 90 درصد از جراحیهای رایج مربوط به انحراف پا می باشند. این خطر شامل بیرون زدگی استخوان، شکستگی، درد در محل اتصال پنجه به پا، ضخامت بافت عصب، بیرون زدگی استخوان در پشت پا، پینه پشت پا، انحراف پنجه پا، بیماریهای مربوط به ناخن پا، کوتاهی یا سفتی تاندونهای پشت پا می باشد.

راههای کاهش خستگی درزنان

دراین مقاله نکاتی ذکر می شود که می توان با آن استرس راکاهش داد. 1- با راه رفتن و پیاده روی استرس را ازخود دور کنید . براساس تحقیقات انجام شده ،زنان می توانند هفته ای سه روز با آرامش قدم بزنند وبعدازآن یک دوش داغ بگیرند . ترکیب ورزش بادوش داغ باعث کم شدن نگرانی و پایین آمدن فشارخون می شود . راه دیگرآن شناور شدن درآب نمک همراه با شنیدن موسیقی آرام وملایم است. البته باید توجه داشت که ورزش نباید طولانی وخسته کننده باشد. 2- برای نگرانی زمان بخصوصی را درنظر بگیرید .با انجام این کارهمیشه نگران نیستید؛زیرا برای نگرانی زمان معینی رادرنظر گرفته اید. دراین زمان،درجایی به آرامی بنشینید وفهرستی که شما را نگران می‌کند ، وسپس فهرستی شامل راه حل های درست را تهیه کنید .با انجام این کار درآن واحد همه مسائل را هم می بینید وهم درباره آن فکر می‌کنید . 3- با دراز کشیدن در وان حاوی عصاره گیاهان شفا بخش با استرس مبارزه کنید . می‌توانید گیاهانی مثل نعناع ، پونه ،بابونه ،بنفشه وسایرگیاهان را باهم دم کنید و ازصافی بگذرانید ودریک کیسه بریزید وزیرآب داغ قرار دهید تا اسانس آن وارد وان حمام شود و تا گردن درآن فرو روید . 4- همان طور که متذکر شدیم با خوردن مواد معدنی وویتامین ها قدرت مبارزه با استرس را بالا ببرید. 5- درروزهای تعطیل تا حد امکان زمینه های بروز استرس را کاهش دهید. 6- همه چیز را تمام وکمال نخواهید. 7- ازکنار یکدیگر بودن لذت ببرید. 8- درزمان خرید هدیه به بودجه خود توجه کنید. 9- ایام تعطیل را با آرامش و استراحت بگذرانید و بکوشید دراین ایام از درگیری های ذهنی و جسمی دوری کنید. 10- درهنگام تنش واسترس بدن وعضلات را شل کنید و هیچ حالتی به آن ندهید.نفس های عمیق بکشید و هوا را درون شش ها وارد و به آرامی خارج کنید. 11- درروز سی دقیقه استراحت کنید و به هیچ مسئله ای فکر نکنید. 12- قسمت های مختلف بدن را ماساژ دهید. 13- حمام آنزیم بگیرید .این روش ابداع ژاپنی هاست آنهااکسیری از پودرآنزیم ،سبوس برنج و خاک اره درست می‌کنند و در وان حاوی این اکسیر دراز می‌کشند . 14- تصویر سازی ذهنی کنید که مثلا دریک منطقه خوش آب وهوا هستید و یا روی یک رودخانه شناورید. 15- به روش مثبت با خودتان صحبت کنید ومطالب سازنده ای را برای خود چه به صورت شعر یا لطیفه تکرارکنید. 16- یکی از روش هایی که زنان می‌توانند نیروهای خود را بیشتر کنند وزمان کافی برای هر کاری داشته باشند ، توجه به کلمه ( بسط زمان ) است دقت کنید : بپذیرید زمان محدود است ، با درنظرگرفتن مدت زمانی معین ، مقدار کار محدودی می‌توانید انجام دهید. ساعت و دیگر وسایل لازم ر اتهیه کنید .مثلا می‌توانید وسایل زیررا تهیه کنید . تقویم،ساعت مچی ،منشی تلفنی، تلفن بی سیم ، دفترچه یادداشت روزانه ، تخته سفید ، ماشین حساب ، تشکیل فایل های جداگانه طراوت وشادابی را هنگام برخاستن فراموش نکنید .سعی داشته باشید ازصبح هنگام شاداب وپرانرژی باشید . زمان بندی را فراموش نکنید . همیشه برای انجام کارها یک جای معین و یک محل معین را درنظر بگیرید. مهارت و تخصص دیگران را به کار گیرید. سعی کنید درمحیط خانه و محیط کارتقسیم کار داشته باشید . انجام کارها را با ساعت درونی خود تنظیم کنید. ما یک ساعت دربدن داریم مثلا درهنگام گرسنگی نمی‌توانیم فعالیت علمی داشته باشیم . نباید کارها را به تعویق بیندازید ، هرکاری رازمان خودش انجام دهید. برای هرکاری فردا فردا نکنید